Vlieg

Geschreven door Rob Meyer

VLIEG!

Vlieg op!
Erger dan opvliegers.
Zegt een vriendin.
En die kent beide,
want boerderijgeboren
en 40+.
Kaas, 40+.
Dat kon toen nog op tafel.
Niks mager.
Toen was vet nog heel gewoon.
Vet heb je nodig,
voor scharnier en skelet.
Vet is niet overbodig,
doch een diëtistische wet.
Het ligt niet in mijn bedoeling
om een ode te schrijven aan vet.
Maar ik heb toch te weinig voeling
met een vetontkennende wet.
Terug naar de vliegen.
Een vlieg op de kast!
Met mepper te pletter.
Voldoening gevend gespetter.
Kastvlieg weg,
wat een pech!
Vlieg op mijn been,
en 2 om mij heen.
Nu hebben ze MIJ op de kast.
Verbeten de mepper vast.
Een vlieg met wassende pootjes,
die is straks geheel naar de klootjes.
Heel zorgvuldig richten
en een vliegenleven ontwrichten.
Nu zit hij op de afwas.
Die nog niet af was.
Ik focus op mijn target,
een D-Day mep….
Als het vaatgerinkel is afgenomen,
blijft er maar één handeling over:
op naar Ikea voor een nieuw servies.
Ik weet niet waar het nu meer gonst:
In mijn hoofd of rond mijn hoofd…
Als vliegen konden lachen,
dan zou die ene dat nu doen.
Als ik ooit mag kiezen tussen een brandende hel,
of een wereld vol vliegen, nou dan weet ik het wel…

Addendum: Vliegen zijn net linkse politici:
je slaat één linkse partij naar de Filistijnen (PVDA), en er komen er 2 voor terug (GL en D’66). Sterkte Amsterdam.

 

EINDE

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/