Een benauwd avontuur in een dijkhuisje

EEN BENAUWD AVONTUUR IN EEN DIJKHUISJE
Geschreven door Bert Plomp

Met “Een benauwd avontuur in een dijkhuisje” laat Bert Plomp nogmaals zien dat zijn kracht schuilt in het vangen van kleine, ogenschijnlijk alledaagse herinneringen die, verteld in zijn droge, zelfrelativerende stijl, uitgroeien tot meeslepende, vaak hilarische miniaturen over de menselijke natuur.
Het decor is perfect Plompiaans: een zompig rivierenlandschap, een idyllisch verscholen huisje onder aan een dijk, en een situatie die bij aankomst alle ingrediënten lijkt te hebben voor een gemoedelijk, licht nostalgisch weerzien met oude vrienden. Maar Plomp zou Plomp niet zijn als hij deze onschuldige setting niet laat ontsporen tot een subtiel seksueel mijnenveld.
De warme ontvangst van Fred en Mirjam — de leraar Engels en zijn vrouw — krijgt al snel iets benauwend klefs. De eerste borrel, de overdreven omhelzingen en de wat al te familiaire nabijheid op de smalle bankjes zetten de toon. Terwijl Fred zijn kans schoon ziet om Jeany, Plomps oogverblindend mooie Indische vriendin, aan zijn zijde te strikken, wordt Plomp zelf zonder omwegen in de klamme greep van Mirjam gemanoeuvreerd.
Wat volgt is een geniaal opgebouwde spiraal van ongemak en onderhuidse spanning, met Plomps typische humor als wapen tegen de dreigende benauwdheid. De beschrijving van de veel te pittige pindasoep, de benauwde loveseat, Mirjams lompe avances en de subtiel groeiende paniek in Plomps gedachten zijn niets minder dan meesterlijk. De tegenstelling tussen de sensuele Jeany in haar rode mantelpakje en de lompe, feministische Mirjam in boerenoverall wordt geestig en pijnlijk scherp uitgewerkt — zonder een spoor van grofheid of venijn.
De climax van dit kleine drama is ronduit hilarisch. Plomp, die zich wanhopig probeert te onttrekken aan Mirjams kruipen, denkt intussen aan priemgetallen, bedorven vis en de Noord-Koreaanse nieuwslezeres — dezelfde speelse Plomp-techniek waarmee hij ook in zijn erotische fantasieën de spanning luchtig houdt. Zijn verzet is niet heroïsch, maar aandoenlijk stuntelig, menselijk en vol ironie.
De afsluiter is perfect: het ontglippen aan de verstikkende gastvrijheid en de stille overwinning van Plomp en Jeany, die in de ochtendzon samen teruglopen naar het busstation, hun eigen kleine bevrijding vierend. Fred en Mirjam verdwijnen in de coulissen — voorgoed.
“Een benauwd avontuur in een dijkhuisje” is een klein pareltje in Plomps oeuvre: een verhaal dat toont hoe hij uit een doodnormaal logeerpartijtje een subtiel, geestig en ongemakkelijk moreel steekspel weet te destilleren — met de onbeholpen seksdrift van de jaren zeventig als lollige rode draad. Het is vintage Plomp: scherp, openhartig, en altijd met een glimlach die de boel net op tijd relativeert. Een meesterlijk ongemakkelijke Plomp — warm, droogkomisch en met een slot dat je met een brede grijns achterlaat.
Aukje Idema

Aflevering 1: Een warme ontvangst

Aflevering 2: De loveseat

Aflevering 3: Een wanhopig slotoffensief

Voor alle verhalen klik op: Verhalen