Aflevering 2: Kerstbomenjacht

KERSTBOMENJACHT
Geschreven door Bert Plomp

Na de kerst, voor het jaareinde, waren mijn vrienden en ik bijzonder actief met het verzamelen van kerstbomen. Al die mooie bomen, die slechts voor een paar weken kerstviering uit het bos waren gezaagd en thans afgedankt op straat waren gedropt.
Sommige van die recent nog vereerde bomen werden zonder pardon van een balkon op vierhoog naar beneden geworpen. Er waren zelfs exemplaren bij die bij hun vlucht omlaag nog half versierd waren.
Er woedde een ware veldslag tussen de jongens van mijn wijk en die van rivaliserende buurten om die bomen te bemachtigen.
Het ging erom wie uiteindelijk de meeste bomen bezat. Hierbij werd zo nodig geweld gebruikt.
Iedere “bende” had een geheime locatie, waar de verzamelde bomen werden verstopt. Deze bewaarplaats moest vervolgens te vuur en te zwaard verdedigd worden tegen een overval van de vijand.
Er werd echt om de bomen gevochten. Verzamelplaatsen werden regelmatig overvallen en leeggeroofd.
Als je ergens op straat een boom had gevonden en vlug naar de verzamelplaats bracht, moest je constant op je hoede zijn. Je moest steeds opletten of je niet geschaduwd werd om vervolgens overmeesterd te worden.
Kortom, spanning volop. Jongens waarmee we het aan de stok hadden, kwamen van de Sterrenwijk, de Kovelaarstraat en de Van Ostadelaan. Overigens, in minder verhitte tijden, voetbalden we gewoon regelmatig tegen de jeugd van dezelfde wijken. Dan ging het er veelal sportief aan toe.
Aan het einde van de “kerstbomenoorlog” werden de bomen massaal verbrand. Vele “bendes” brachten dan hun buit naar een centrale plaats. Op deze plek werd de hele berg bomen, meestal onder leiding en toezicht van de brandweer, in lichterlaaie gezet.
In ons geval ging de voorkeur vaak uit naar een illegale verbranding. Zo’n fik vond dan plaats op een tijdstip en een plek naar eigen inzicht en was dus ongecontroleerd. Gelukkig is dat nooit uit de hand gelopen.
In de aanloop naar oudejaarsavond waren we vooral bezig met vuurwerk afsteken en ons misselijk eten aan oliebollen en appelflappen.
In mijn jeugd werden deze lekkernijen niet per doosje bij een bakker  gekocht. Ze werden thuis zelf gebakken en met wasteilen tegelijk. Het was ook een feest om de gebakken creaties bij verschillende vriendjes thuis te kunnen proeven. Vaak kon je tegen het tijdstip dat de klok 12 sloeg, al geen oliebol of appelflap meer zien.
Zodra de kerst voorbij was, werd er overal al geknald. Het was wel vuurwerk van veel lichter kaliber dan de huidige raketten en explosieven. Met recht durven mensen thans nauwelijks meer de straat op te gaan. Er is alle reden om bang te zijn zwaargewond het nieuwe jaar in te gaan.
Mijn vrienden en ik gingen zelden verder dan het afschieten van knalkurken en het aansteken van sterretjes. Ik kon altijd intens genieten van de geur van brandend vuurwerkkruit.
Een knalkurk was een kurk gevuld met wat kruit. Die kurk werd in de loop van een pistooltje gedrukt. Na het overhalen van de haan explodeerde de kurk met een luide knal. We vonden het toen wel leuk om her en der bij argeloze buren zo’n knalkurk door de brievenbus in de buitendeur tot explosie te brengen.
Om 12 uur ‘s avonds kwam iedereen naar buiten om elkaar het beste toe te wensen voor het nieuwe jaar. Dat was een veilig en gezellig onderonsje. Hierbij was het ondenkbaar dat de politie of ME moest worden ingezet om dit onderonsje in goede banen te leiden.
Gedurende de uitwisseling van de beste wensen, ontving ik in één adem door ook de felicitaties met mijn verjaardag. Daarmee eindige in zekere zin mijn “verjaarsfeest” al op het moment dat mijn verjaardag op 1 januari net was begonnen.

Nieuwjaarsdag, ’s morgens, ging ik alweer vroeg de straat op om vuurwerk te verzamelen dat niet tot volledige ontbranding was gekomen.
Het gevonden vuurwerk, vaak met geen of een zeer kort lontje, werd dan alsnog afgestoken. De leuze “je bent een rund als je met vuurwerk stunt” kenden we in die dagen nog niet. Het mag echt een wonder heten dat er dientengevolge in mijn vriendenkring geen gehandicapten zijn te noteren.

EINDE

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/