Aflevering 2: De banketbakkersvakschool

DE BANKETBAKKERSVAKSCHOOL
Geschreven door Bert Plomp

Eens, op een bloedhete zomerdag, bezocht ik Ter Steege in zijn huisje in de Andreasstraat. Terwijl ik met mijn brommer de straat binnenreed, viel het mij direct op dat er enorme rookwolken opstegen uit de schoorsteen van zijn pandje. Toen ik enigszins in paniek zijn huisje binnenstormde, zag ik dat zijn kolenkachel in de hoogste stand stond te branden.
De oude man zat doodgemoedereerd in zijn fauteuil naast de haard en heette mij hartelijk welkom. Hij nodigde mij uit gezellig naast hem bij de kachel te komen zitten en een borreltje te drinken.
Toen ik hem vroeg waarom de kachel zo hoog brandde, knikte hij slechts naar zijn orgel in de hoek van de kamer. Omdat hij merkte dat ik niet direct een relatie wist te leggen tussen de kachel en het orgel, voegde hij eraan toe dat het orgel door de een of andere oorzaak vochtig was geworden, een soort verkoudheid had opgelopen. Hij liet de kachel zo hoog branden om zijn harmonium weer droog te stroken.
Om vast te stellen of zijn muziekinstrument inmiddels weer in orde was, nam hij erachter plaats en trakteerde hij mij op een stukje orgelspel. Zijn optreden deed mij direct denken aan een fragment uit de griezelfilm “Nosferatu” met de huiveringwekkende Max Schreck als organist.
De oude Ter Steege had niet veel vrienden. Zijn beste en wellicht enige vriend heette Dupré. Omdat Dupré een paar jaar jonger was dan Ter Steege en bovendien wat minder intelligent, deed deze vriend gedwee alles wat hem werd opgedragen. Ze hadden een soort meester-knecht relatie. De man gaf mij altijd de indruk alsof hij net uit de psychiatrische inrichting aan de Nicolaasdwarsstraat was ontsnapt. Oftewel een personage dat je liever niet tegenkomt in donker Utrecht.
Dupré had z’n kapsel ook niet mee. Hij had zo’n extreem hoog opgeschoren hoofd. Hetgeen de indruk versterkte dat hij aan zijn bovenkamer was geopereerd. Uitsluitend op het dak van zijn schedel waren nog wat stekeltjes te ontwaren.
In de Andreasstraat, vlakbij het huisje van Ter Steege, bevond zich in de zestiger jaren de Banketbakkersvakschool.
Als thuis een verjaardag van betekenis te vieren was, dat was uitsluitend het geval wanneer mijn moeder jarig was, dan werd altijd de hulp van Ter Steege ingeroepen. De oude man had namelijk goede contacten met de leiding van de vakschool. Als de situatie daarom vroeg, kon hij instaan voor de levering van eersteklas gebak van deze school.
De jongens en meisjes die daar werkten waren natuurlijk pas aankomende banketbakkertjes. De gebakjes die zij in elkaar flansten waren weliswaar zoet en zacht, maar vooral klein van stuk en goedkoop.
Als er iets te vieren viel, dan werd ruim een week van tevoren een bestelling doorgegeven. De oude man werd op de hoogte gesteld van het gewenste aantal gemengde gebakjes. Altijd gemengd, want echt speciaal gebak was nog net iets te hoog gegrepen voor de banketbakkers in wording en anders wel te duur.
Wanneer de feestdag eenmaal was aangebroken, werd ik verzocht de doos met lekkernijen bij de bemiddelaar op te halen.
Alvorens ik op de Tomos met de kostbare lading weer huiswaarts keerde, gaf Ter Steege altijd nog even inzage in de gebaksdoos. Hij wilde zich ervan vergewissen dat alles conform wens was. Hij opende dan voorzichtig de gebaksdoos en knikte naar de in keurige rijen opgestelde gemengde gebakjes beneden in de doos. De knikkende beweging bracht vervolgens terstond zijn neus weer aan het lopen, waardoor her en der druppels op de gebakjes vielen. Nauwgezet nam ik de positie van de getroffen gebakjes in mijn geheugen op en toen ik thuiskwam met de bestelling en rondging met de gebakjes, nam ik alvast een gebakje uit een veilig rijtje voor mijzelf.
Als de gebakjes door de visite eenmaal waren weggewerkt, informeerde ik altijd nog even of het goed gesmaakt had en of ze tevreden waren met de inbreng van Ter Steege. Iedereen was altijd laaiend enthousiast en daarom bleven we nog jaren op dezelfde wijze gebak betrekken van de Banketbakkersvakschool.

EINDE

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/