Aflevering 1: Dennengeur en kots

DENNENGEUR EN KOTS
Geschreven door Bert Plomp

December is voor mij de gezelligste maand van het jaar. Dat was vroeger zo en dat is nog steeds zo. Omdat de sinterklaasviering bij mijn ouders thuis zo goed als niets voorstelde en er zelden iets interessants uitgedeeld werd, vond ik de kerst en oud en nieuw-periode veel leuker.
In de jaren vijftig-zestig, was het ongebruikelijk om met kerst cadeautjes uit te delen. Dus hoefde ik me ook niet misdeeld te voelen ten opzichte van andere kinderen.
Zodra de man met de mijter was vertrokken en de kerstman in aantocht was, werd er ieder jaar op het winkelplein van het Lodewijk Napoleonplantsoen in Utrecht een enorme kerstboom geplaatst. Op diverse plekken in de stad werd zo’n boom door de gemeente opgetuigd en voorzien van talloze lampjes. Ofschoon het plein opgesloten lag tussen laagbouw en flatgebouwen, rook je in de directe omgeving terstond de heerlijke frisse geur van een naaldbos.
Als het rond een uur of vier ‘s middags donker werd en de lichtjes aan gingen, kwam iedereen in een opgewekte stemming. Het leek wel of met het omdraaien van de lichtknop, de knop bij de mensen op straat gelijktijdig omging. Het leek wel of ze vanaf dat moment veel meer sympathie voor elkaar koesterden.
De kerstboomverlichting bood ook het voordeel dat er door het extra licht wat langer gevoetbald kon worden op het plein. Ofschoon de lengte van het speelveld, door de positie van de boom, wel belangrijk was ingekort.
De laatste dag voor de kerstvakantie was de mooiste dag van het jaar op de lagere school. De kerststukjes die in de weken voor de vakantie waren gemaakt, en natuurlijk waren uitgerust met een echte kaars, werden op de tafeltjes in de klas geplaatst. In de klas hing een heerlijke geur van een melange van verse dennentakken en brandende kaarsjes.
Na een mooi kerstverhaal van de onderwijzer, welke vertelling gepaard ging met een mok warme chocolademelk, vond in de aula van de school een afsluitende kerstviering plaats. Bij deze finale voerden de leerlingen van de hogere klassen een zelf geregisseerd toneelstukje op.
Het stukje van mijn klas was vrijwel altijd zeer lang ingestudeerd en gerepeteerd op de zolder van de ouders van mijn vriend Joop. Dat repeteren was een groot feest op zich. Bij iedere repetitie werd er veel lol getrapt en de halve zolder verbouwd.
Thuis was het gedurende de kersttijd ook best gezellig, hoewel ik alle kerstmuziek, met name die van het Leger des Heils en andere christelijke bewegingen, niet direct kon appreciëren. Toch bracht die muziek een zekere vrede in huis, een vrede die eenieder gemoedelijk stemde.
Er werden veel spelletjes gedaan en er vielen lekkere hapjes te nuttigen. Kerstnacht, klokslag twaalf uur, werden de gezinsleden steevast getrakteerd op een dikke beboterde snee krentenbrood met spijs en een mok warme chocolademelk. Daarna was het tijd voor het volgen van een uitzending van een nachtelijke kerstviering in een of andere kerk. Aanvankelijk via de radio en in latere jaren via de televisie.
Eens werd de vredige kerststemming heel ruw verstoord, althans in de ogen van mijn ouders. Dat gebeurde toen mijn jongere broer Charles en ik op kerstavond besloten naar de speciale kerstaflevering van de “Sjef van Oekel show” te gaan kijken. In deze aflevering was te zien dat een straalbezopen Sjef van Oekel buiten languit op straat lag en de fietstas van de daar geparkeerde fiets van dominee Bongers vol kotste. Onderwijl stond een aangeschoten dominee Bongers van het jeugdpastoraat zelf binnen, met een glas sterkedrank in zijn hand, een kerstpreek voor te bereiden.
Mijn ouders waren in alle staten, behalve in die van vrede op aarde.
Ofschoon zij uit alle macht probeerden deze VPRO-uitzending voortijdig te beëindigen door naar een andere zender over te schakelen, waren Charles en ik groot genoeg om hen dat te beletten.
Dat was geen fraaie start van de kerst van de twee broers.

WORDT VERVOLGD

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/