Lieve Megan

LIEVE MEGAN

Het is nu 10 jaar geleden dat Swilly stierf en jij ons leven kwam opvrolijken. We kregen jou van een boer die jou niet geschikt vond voor het boerenwerk omdat je niet smerig wilde worden en jouw vacht schoon wilde houden.

We waren al lang op jou gevallen omdat je langs de weg liggend ons altijd aankeek met die bijzondere ogen van jou: een bruin en een blauw oog.

Vanaf het moment dat je bij ons kwam keek je me vaak langdurig aan als iemand die verliefd was.

We hebben samen een heel mooie tijd beleefd hier in Ierland maar ook in de sneeuw in Oostenrijk.

Het doet heel veel pijn dat aan die tijd een einde is gekomen.

Tot een paar dagen geleden leek alles nog in orde met jou te zijn, echter die rotziekte moet al enige tijd toegang tot jouw lichaam hebben gevonden.

De laatste 2 dagen kon je bijna niet meer ademhalen, maar je bleef me toch strak aankijken en gisteravond werd het teveel en brak jouw hart en het onze.

Een zware lijdensweg is jou gelukkig bespaard gebleven en je ging heel rustig in jouw eigen vertrouwde omgeving. Ook toen het over was keek je ons nog steeds liefdevol aan.

Je ligt nu nog in je mand met een dekentje over jou heen en het lijkt net of je lekker ligt te slapen met uitgestrekte pootjes. Vandaag moeten wij jou begraven en kom je naast Swilly te liggen. Maar wees niet ongerust je zult daar als altijd veilig en dicht bij ons liggen en de eerste bloeiende narcissen zullen jou daar welkom heten.

Rust zacht lieveling, we zullen altijd aan jou blijven denken.

Cynthia, Lizzy en Bert

Voor meer gratis verhalen en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:
https://www.facebook.com/groups/377554749281077/