Rampspoed

RAMPSPOED
Geschreven door Rob Meyer

Storm, omgevallen vrachtwagens (welke werkgever stuurt zijn chauffeurs op pad met code Rood?), afgerukte takken en zelfs hele gesneuvelde bomen (scheelt weer in het snoeien straks), kapotte daken, lamgeslagen vliegvelden en ernstig ontwricht verkeer, kortom, rampspoed in Kikkerland.
Maar het kan nog veel erger.
Als je ’s ochtends rond 8 uur (wat een onchristelijke tijd voor een muzikant!!) kleinzoon naar schooltje moet brengen.
Dan is het Olympische hordenlopen een peulenschilletje vergeleken bij het besturen van de Rob Meyer Bus richting studiepand.
Hele colonnes ouders die hun kroost al fietsend naar het politiek correcte indoctrinatie instituut plegen te brengen, meestal meer oog hebbend voor hun kroost dan te letten op het verkeer.
Dat resulteert vaak in een uiterst chaotische fietsgang, aangezien de van hun omgeving totaal niet bewuste ouders zich aanpassen aan het nog onervaren weggebruik van hun nageslacht.
Als opa dan met bus een route probeert te volgen richting school, dan is het ten zeerste oppassen geblazen, anders wordt de weg achter de bus geplaveid met kinderlijkjes, stuiptrekkende ouders en tot abstracte kunstwerken verwrongen rijwielen.
Bij school aangekomen is het zoeken naar een – tijdelijke – parkeerplek zinloos, aangezien veel ouders hun vervoersmiddel klakkeloos langs de weg dumpen om in alle haast te zorgen dat hun kroost op tijd het schoolgebouw betreedt.
Sta dan wat eerder op! Komt het bij me op.
En dan valt er nog een horde te nemen: het binnenschoolse pad richting de klas.
Bij de kapstok krijg ik associaties met de ticketverkoop van een concert van Justin Bieber.
Talloze haastige ouders die onwillige kinderen uit hun buitenkleding trachten te pellen en naarstig zoeken naar het betreffende haakje.
Waar een andere haastige ouder reeds de kleding en rugzakje van hun kind maar hebben gedumpt, omdat ze in de gauwigheid het bij hun kind behorende haakje niet zo snel kunnen vinden.
Asociaal? Ja, dat mag je zeggen.
Eenmaal in de klas doemt de derde horde op: Waar is jouw stoeltje jongen?
Gelukkig staan de namen van de kinderen op de rugleuning.
Dan kan het kind van 4 ‘lezen’ welk stoeltje van hem/haar is…..
Want kinderen van vier kunnen al-heel-goed-lezen….lol
Die naamsaanduiding is natuurlijk bedoeld voor de ouders, die van toeten of blazen weten, aangezien ze meestal al bezig zijn met hun volgende traject: op weg naar broodwinning of linea recta richting strijkbout, afwas, stofzuiger, al wat een huishoudelijk management inhoudt.
Als dessert van dit stressbanket denk je dat je het hebt gehad, komt kleinzoon op opa afrennen met de schokkende woorden: ‘Opa, ik wil niet naar school!’
Dan beschikt opa, gepokt en gemazeld door een lang kinderverleden, over de juiste overredingstactieken en kleinzoon sjokt enigszins ‘overruled’ weer terug richting stoeltje, in afwachting van de dagopening.
Wat dat dan ook behelst.
Eenmaal buiten aangekomen daalt er een weldadige rust over mij heen en ik steek in de bus alvast een verse pijp op, neem me voor om thuis direct een grote pot koffie te zetten, om dan dit stukje aan mijn PC toe te vertrouwen.
Waarvan acte.

EINDE

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/