Kattenkwaad

KATTENKWAAD
Geschreven door Rob Meyer

Drukke dag gehad, veel gedaan, boodschappen gehaald en eten maken.
Met bordje op schoot lekker een filmpje kijken.
Dat ging goed totdat…
Tegen het einde van de – spannende – film, al zittend op het puntje mijn stoel, brak ineens de hel los in mijn huiskamer!
Vanuit het niets bereikte mij een gedonder, gepaard aan het verontrustende geluid van vallende dingen.
Film op pauze, rap opstaan en dan poolshoogte nemen.
Het volgende was het geval: Gijsje, de aan mijn zorgen overgedragen poes (10 jaar!), is gewend dat op warmere dagen het tuinraam op een kier staat, net genoeg om haar door te laten. Dan kan ze in en uit de huiskamer pendelen.
Maar op dat moment was het redelijk fris buiten en ik had het raam dicht gedaan, gordijnen ervoor (de buren hoeven niet àlles van me te weten) en maar weer achter de film.
Gijsje had op een gegeven moment het euvele idee opgevat om maar weer eens de tuin aan een nader onderzoek te gaan onderwerpen, en zocht tussen de gordijnen naar deze door haar zo geliefde doorgang.
Ten tijde van haar drieste activiteiten balanceerde ze op de tafel in de speelhoek van mijn kleinzoon, die vol staat met de hem zo geliefde spullen.
Waaronder een fikse stapel houten puzzels.
En daar lag het crisiscentrum: de puzzels.
Gijsje’s acrobatische toeren noopten haar tot enig koorddanserswerk, hetgeen toch op een gegeven moment anders uitpakte dan ze met haar poezenhoofd had bedacht.
Met haar voorpoten wilde ze – tussen de gesloten gordijnen door – op de vensterbank gaan staan, maar tot haar grote schrik bleek het achterlijf niet helemaal mee te werken.
Dus gleed ze met haar achterpoten uit en donderde pontificaal met haar hele Felix Domesticus lijf samen met minstens 10 puzzels op de grond.
En er zaten een paar hele grote puzzels tussen….
Nu liggen daar misschien wel 100 (of meer) puzzelstukjes die allemaal een eigen plek hebben op de basisborden.
Dat is dus een mooie klus voor kleinzoon, die morgen weer opa komt pesten.
Zoals elke donderdag.
Kan hij laten zien hoever hij al is met het compleet maken van deze puzzelchaos.
Gijsje was na deze onverwachte geschiedenis zo geschrokken dat ze de verdere avond ergens onder de bank zat verscholen.
Of misschien had ze geen zin om die puzzelzooi op te ruimen.
Zou ook zomaar kunnen.
Lol.

EINDE

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/