Aflevering 49: Sophietje

SOPHIETJE
Geschreven door Gerda ten Wolde

Dat kleintje zat te bibberen in het hoekje van de schuur. Echt, ze was doodsbang en dorst geen piep te zeggen. Nu snap ik het wel, als er een kat aan je komt snuffelen, dan verstijf je. Nu heb ik van Luca begrepen dat Sammy-Sam een goeiige kater is, maar ja, een kater is een kater. Luca noemde dat snuffelen van Sammy-Sam kusjes geven, maar dat gaat me toch iets te ver.
Nadat Luca Sammy-Sam had gevraagd naar buiten te gaan, verliet hij zelf ook de schuur, zodat ik alleen met dat kleintje kon praten.
Luca en Balda blaften en dolden buiten wat, maar zelfs daar was dat kleintje nog bang voor.
Toen ik alleen met haar in de schuur was leek ze wat rustiger te worden. Behoedzaam ging ik naast haar zitten zonder iets te zeggen. Ze moest eerst even wennen. Nadat ze zag dat ik geen kwaad in de zin had keek ze me aan met een paar prachtige, maar triest kijkende oogjes.
“Hallo, ik ben Henriëtte Josephine en wie ben jij?”
Heel zachtjes, ik kon haar bijna niet verstaan zei ze: “Ik heet Sophietje en ben helemaal alleen.”
Mijn hart brak, dat arme kleintje. “Waar zijn je vader en moeder en heb je geen broertjes en zusjes?”
“Heb je een stukje terug langs de weg die grote boom zien staan? Onderin die boom hadden mijn vader en moeder een holletje gebouwd waar we met z’n vijfjes woonden. Ik had ook twee broertjes. Op een dag speelden wij met wat vliegende zaadjes van een paardenbloem toen er uit het niets een uil tevoorschijn kwam en een van mijn twee broertjes oppikte en bijna geruisloos weer weg vloog. Onmiddellijk zijn we mijn ouders gaan waarschuwen. Zij drukten mij op het hart vooral binnen te blijven en met z’n drietjes gingen ze op zoek naar mijn andere broertje. Ik heb ze daarna nooit meer gezien. Daarom ben ik toen maar hier naar de schuur gevlucht.”
Haar mooie, trieste, zwarte kraaloogjes begonnen vervaarlijk te glimmen. “Ik ben dus waarschijnlijk een weesje.”
Ik hoefde niet lang na te denken. Zo’n klein weesmuisje, helemaal alleen en op de vlucht. Dat mag niet gebeuren.
“Weet je, ik heb een dochtertje. Ze heet Hortense en ze is een beetje ouder dan jij. Ze is met ons meegekomen naar Frankrijk, als je wilt, mag je wel met mij mee. Misschien kunnen jullie dan samen wat leuks gaan doen. Wat denk je ervan?”
“Met jou meegaan? Waarheen? Is het ver? Hoe…”
“Ho, ho, niet in paniek raken. Je weet dat hier in huis een hond woont, Luca. Dat is een geweldige lieverd, doet geen vlieg kwaad. Hij heeft een vriendin, Balda en zij is minstens zo lief. Zij heeft gezorgd dat ik hier kon komen, dus met haar gaan we ook weer terug. Niet bang zijn, vertrouw me maar.”
Even dacht Sophietje na. “Goed, ik ga met je mee. Je bent zo lief voor mij.” Zacht wreef ze met haar kopje tegen me aan. Je moet wel van beton zijn, wil dat je niets doen.
Ik riep Luca en Balda en zij kwamen heel rustig de schuur binnen lopen. Sophietje leek nu niet meer zo bang te zijn. Wel was ze erg onder de indruk. Niet gek natuurlijk, want ze zijn enorm groot die twee honden. Luca en Balda gingen even liggen, zodat ze niet zo groot leken. Zo kon Sophietje even aan hun wennen.
Balda stelde voor dat ik even liet zien hoe we in haar staart moesten springen. Na een paar keer oefenen lukte het Sophietje ook. Best knap, want ze was nog zo klein.
Luca wees mij nog even op wat lekkere zonnebloempitten, die in de schuur lagen. Ik nam er net zoveel mee als ik dragen kon. Met pijn in mijn hart nam ik afscheid van Luca. Daahaag! Snik ….
Met een flinke sprong hingen we in Balda’s staart en zij sprong met ons in de auto van Hanneke. Dat was voor Sophietje ook een totaal nieuwe ervaring. Even overwoog Balda haar toestemming te geven om op haar kop te gaan zitten, zodat ze alles goed kon zien, maar dat was gevaarlijk. Hanneke zou haar dan zo kunnen zien. Geen goed plan dus.
Op de weg naar het huis van Hanneke begon het een beetje te regenen. Nu maar hopen dat we op tijd bij de camper zouden zijn en dat hij en zij van het grote huis nog niet naar binnen waren en de deur dicht hadden gedaan.

WORDT VERVOLGD

Voor meer gratis verhalen, gedichten en columns, meld je aan op mijn FB-pagina: https://www.facebook.com/groups/377554749281077/