Haagse vrienden

HAAGSE VRIENDEN
Geschreven door Bert Plomp

In 1964 raakte ik op camping Het Grote Bos in Doorn bevriend met een viertal jongens uit Den Haag.
Een van hen werd een goede vriend van mij, zijn naam was Peter. Hij woonde in een zijstraat van de Laan van Meerdervoort, vlakbij Kijkduin.
Bij Peter heb ik in die periode meerdere malen gelogeerd. Echter bij de onvolprezen ouders van mijn schoonzuster Petra, die ook in Den Haag woonden, nog veel vaker.
Met mijn Haagse vrienden bezocht ik vele concerten in club 192. Deze club was gehuisvest in het casino van Scheveningen. Bekende bands als The Spencer Davis Group, The Kinks, The Golden Earrings, Q65, Shocking Blue en The Motions traden daar met de regelmaat van de klok op.
Als het om popmuziek ging, was Amsterdam in die dagen, vergeleken met Den Haag, echt een plattelandsgemeente.
Dat Peter en zijn vrienden mijn vriendschap toentertijd zochten, kon niet worden toegeschreven aan het feit dat ik, net als zij, rondreed op een Tomos. Mijn brommer oogde afgejakkerd en stak heel povertjes af tegen die van mijn vrienden. Als we met z’n allen in colonne van Het Grote Bos naar Den Haag toerden, viel mijn race-ijzer echt uit de toon. De Tomos-brommers van de anderen zagen er werkelijk gelikt uit. De kleur was niet glanzend zwart maar gemoffeld. Het geluid van de motoren klonk niet als van een bromfiets maar als van een zware motorfiets.
Mijn vrienden beloofden mij, als ik weer eens langs kwam in Den Haag, dat ze mijn brommer wel even zouden pimpen.
Het optuigen vond vervolgens plaats op een wijze die ik niet direct voor ogen had. Al toerend langs de duinen en het strand, werden onderdelen van  daar geparkeerde brommers van hetzelfde merk vakkundig omgewisseld met die van mij.
Aan het einde van de rit zag mijn Tomos er bijna net zo puik uit als van de rest.
In die dagen gingen mijn vrienden en ik, gehuld in zwarte capes, als zogenaamde “Kikkers” op de Tomos naar het strand om daar op de vuist te gaan met de “Bullen”. Het was het uitvechten van een conflict tussen langharigen en vetkuiven. Hierbij diende de strijd tussen The Mods en The Rockers in Engeland als lichtend voorbeeld.
Eenmaal op het strand gearriveerd, werd de aanval op de daar verzamelde vetkuiven ingezet. Dat gevecht vond gewoon plaats tussen het zonnebadende publiek. Het ging er eens zo heftig aan toe dat er een dode bij is gevallen. Bepaald niet iets om trots op te zijn.
Bij de lieve ouders van mijn schoonzuster heb ik regelmatig gelogeerd als ik in Den Haag vertoefde. Rie en Piet verwenden mij altijd enorm.
Alvorens ’s avonds naar Club 192 af te reizen, speelde ik altijd eerst een aantal partijtjes schaak met Piet. Als ik terugkeerde van het uitgaan, waren zij altijd nog op en praatten we gezellig na over van alles en nog wat. Daarna dook ik in Petra’s sponde en kreeg de volgende morgen een heerlijk ontbijt op bed.
Wat wil je nog meer als jongeman.

EINDE

Voor meer gratis verhalen en columns, meld je aan op mijn FB-pagina:

https://www.facebook.com/groups/377554749281077/